Czym zajmuje się weterynarz?

Czym tak naprawdę zajmuje się weterynarz i jak wygląda jego praca na co dzień? Wielu osobom weterynarz kojarzy się przede wszystkim z leczeniem psów i kotów. Rzeczywiście, lekarz weterynarii dba o zdrowie naszych domowych pupili, ale zakres jego obowiązków jest znacznie szerszy. Weterynarze zajmują się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem zwierząt różnych gatunków – od małych gryzoni i ptaków, poprzez psy i koty, aż po zwierzęta hodowlane. Dzięki ich wiedzy i zaangażowaniu nasze zwierzęta mogą cieszyć się długim, zdrowym życiem. Poniżej przedstawiamy, na czym polega praca weterynarza i jakie usługi oferuje współczesna klinika weterynaryjna.

Rola i obowiązki lekarza weterynarii

Weterynarz to specjalista medycyny, który poświęcił lata nauki, aby móc nieść pomoc zwierzętom. Jego podstawowym zadaniem jest diagnozowanie i leczenie chorób zwierząt, ale na tym rola weterynarza się nie kończy. Do codziennych obowiązków lekarza weterynarii należą między innymi:

  • Badanie kliniczne zwierzęcia – ocena stanu zdrowia przez oględziny, omacywanie, osłuchiwanie (np. za pomocą stetoskopu) i mierzenie podstawowych parametrów życiowych.
  • Stawianie diagnozy – na podstawie objawów, wyników badań i wywiadu z opiekunem weterynarz ustala, co dolega zwierzęciu.
  • Leczenie i wykonywanie zabiegów – wdrażanie odpowiedniej terapii. Może to być podanie leków (np. antybiotyków, środków przeciwbólowych), opatrywanie ran, nastawianie złamań czy przeprowadzanie poważniejszych operacji chirurgicznych.
  • Doradzanie opiekunom – udzielanie porad dotyczących żywienia, pielęgnacji oraz wychowania zwierzęcia, aby zapewnić mu jak najlepsze warunki życia i zapobiegać problemom zdrowotnym.
  • Prowadzenie dokumentacji medycznej – weterynarz skrupulatnie zapisuje informacje o stanie zdrowia pacjenta, podanych lekach, przebytych zabiegach oraz terminach kolejnych wizyt (np. szczepień).

Warto podkreślić, że lekarz weterynarii musi wykazywać się nie tylko rozległą wiedzą z zakresu anatomii, fizjologii czy farmakologii, ale także empatią i cierpliwością. Pacjentami weterynarza są przecież istoty, które nie powiedzą nam wprost, co je boli. Dobry weterynarz potrafi odczytać subtelne sygnały wysyłane przez zwierzę oraz nawiązać z nim kontakt oparty na zaufaniu. Ważna jest również umiejętność komunikacji z opiekunami zwierząt – lekarz tłumaczy wyniki badań, proponuje metody leczenia i wspólnie z właścicielem podejmuje decyzje dotyczące zdrowia pupila.

Profilaktyczna opieka nad zwierzętami – fundament zdrowia pupila

Choć leczenie chorób jest ważną częścią pracy weterynarza, równie istotna (a często niedoceniana) jest profilaktyka. Zapobieganie chorobom pozwala uniknąć cierpienia zwierzęcia i wysokich kosztów terapii. Lekarz weterynarii dba o to, by właściciele zwierząt byli świadomi, jak ważne są regularne działania profilaktyczne, takie jak:

  • Szczepienia ochronne – chronią zwierzęta przed groźnymi chorobami zakaźnymi. Przykładowo psy szczepi się przeciwko wściekliźnie (co jest obowiązkowe ustawowo) oraz chorobom wirusowym takim jak nosówka czy parwowiroza. Koty szczepi się m.in. przeciw kociemu katarowi i panleukopenii. Weterynarz ustala kalendarz szczepień dostosowany do gatunku, wieku i trybu życia zwierzaka.
  • Regularne odrobaczanie – wiele zwierząt domowych bywa nosicielami pasożytów wewnętrznych (np. glist, tasiemców) oraz zewnętrznych (pchły, kleszcze). Weterynarz doradza, jak często podawać preparaty przeciwpasożytnicze i jakie produkty są skuteczne i bezpieczne. Regularne odrobaczanie i zabezpieczanie przed kleszczami chroni zarówno zwierzę, jak i domowników (niektóre pasożyty zwierzęce mogą zagrażać również ludziom).
  • Przeglądy zdrowia i badania kontrolne – podobnie jak ludzie, zwierzęta powinny raz na jakiś czas przejść ogólne badanie kontrolne. Weterynarz może zalecić okresowe badanie krwi, moczu czy kału, aby wcześnie wykryć ewentualne nieprawidłowości (np. początki choroby nerek czy cukrzycy). Badania krwi to jednak nie wszystko. Przynajmniej raz w roku warto również wykonać profilaktyczne badanie USG narządów wewnętrznych oraz konsultację kardiologiczną. Regularne wizyty kontrolne pozwalają utrzymać pupila w dobrej formie przez długi czas.
  • Porady dotyczące żywienia i trybu życia – otyłość i związane z nią choroby to rosnący problem u zwierząt domowych. Weterynarz pomaga dobrać odpowiednią dietę, zaleca właściwą dawkę ruchu dla psa czy kota oraz doradza, jak dbać o higienę (np. jamy ustnej u psa, sierści u kota). Dzięki takim wskazówkom można zapobiec wielu schorzeniom.

Profilaktyczna opieka weterynaryjna jest fundamentem zdrowego życia naszych pupili. Zapobiegając chorobom, oszczędzamy zwierzęciu stresu i bólu, a sobie – zmartwień i kosztów leczenia. Współczesne kliniki, w tym Przychodnia Weterynaryjna BemoVet, kładą duży nacisk na edukację właścicieli oraz oferują programy profilaktyczne dostosowane do potrzeb różnych gatunków zwierząt.

Diagnostyka – jak weterynarz rozpoznaje choroby

Skuteczne leczenie nie byłoby możliwe bez trafnej diagnozy. Dlatego diagnostyka jest niezbędnym elementem pracy każdego weterynarza. Gdy zwierzę zachoruje lub ulegnie wypadkowi, lekarz weterynarii korzysta z różnych metod i narzędzi, aby ustalić przyczynę problemu. W nowoczesnych przychodniach weterynaryjnych dostępne są m.in.:

  • Badania laboratoryjne – analiza krwi, moczu, kału czy wymazów pomaga wykryć stany zapalne, infekcje, zaburzenia metaboliczne i wiele innych nieprawidłowości. Przykładowo morfologia i biochemia krwi mogą wskazać na anemię, problemy z wątrobą lub nerkami. Badanie moczu pozwala ocenić funkcjonowanie nerek i układu moczowego. Weterynarz może także zlecić testy serologiczne (np. w kierunku chorób zakaźnych) lub badanie kału w poszukiwaniu pasożytów.
  • Badania obrazowe – do dyspozycji weterynarza są techniki takie jak RTG (rentgen), USG (ultrasonografia) czy nawet endoskopia. Rentgen umożliwia obejrzenie kości i narządów wewnętrznych na zdjęciach rentgenowskich – jest niezastąpiony przy podejrzeniu złamań, zmian zwyrodnieniowych stawów czy połknięcia obcego przedmiotu przez zwierzę. USG pozwala zobrazować narządy jamy brzusznej i klatki piersiowej w czasie rzeczywistym – wykorzystuje się je np. do diagnozowania ciąży u suki, oceny stanu serca czy wykrywania guzów w narządach wewnętrznych. Endoskopia natomiast polega na wprowadzeniu do ciała zwierzęcia kamery (np. do przewodu pokarmowego lub dróg oddechowych), co umożliwia obejrzenie wnętrza narządu oraz pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
  • Badanie cytologiczne i histopatologiczne – jeśli zwierzę ma zmiany skórne, guzek lub podejrzaną narośl, weterynarz może pobrać próbkę (np. biopsję cienkoigłową) i przekazać ją do analizy. Cytologia pozwala ocenić komórki pod mikroskopem (np. w kierunku obecności bakterii, grzybów czy komórek nowotworowych), a badanie histopatologiczne (analiza tkanki) daje ostateczną diagnozę co do charakteru zmiany.

Dzięki zaawansowanym metodom diagnostycznym lekarz weterynarii jest w stanie stosunkowo szybko ustalić, co dolega pacjentowi, i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wiele gabinetów, takich jak BemoVet, dysponuje nowoczesnym sprzętem na miejscu – aparatem USG, cyfrowym rentgenem czy urządzeniami do analiz laboratoryjnych – co oznacza, że nie trzeba długo czekać na wyniki ani jeździć do innych placówek. Szybka diagnoza to szybsza pomoc dla chorego zwierzaka.

Leczenie – od farmakologii po operacje

Gdy diagnoza jest już postawiona, przychodzi czas na leczenie. Weterynarz dobiera metodę terapii w zależności od rodzaju choroby, stanu pacjenta oraz gatunku zwierzęcia. Inaczej będzie przebiegało leczenie małego chomika, a inaczej dużego psa – zawsze jednak celem jest ulżyć zwierzęciu w cierpieniu i przywrócić mu zdrowie. W zakres leczenia weterynaryjnego wchodzi:

  • Leczenie farmakologiczne – czyli podawanie odpowiednich leków. Mogą to być antybiotyki zwalczające infekcje bakteryjne, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne łagodzące ból i stan zapalny, środki uspokajające, preparaty na choroby przewlekłe (np. insulinę dla psa chorego na cukrzycę) i wiele innych. Weterynarz decyduje o dawce i formie podania (zastrzyk, tabletki, krople do oczu czy maści na skórę) oraz tłumaczy opiekunowi, jak kontynuować podawanie leku w domu.
  • Terapia płynowa (kroplówki) – w przypadku odwodnienia, zatrucia czy poważnych chorób wewnętrznych często konieczne jest podłączenie zwierzęcia do kroplówki. Dożylnie podawane płyny nawadniają organizm, uzupełniają elektrolity i mogą zawierać dodatkowe leki. Weterynarz zakłada wtedy wenflon w łapie zwierzęcia i kontroluje przebieg infuzji.
  • Zabiegi ambulatoryjne – czyli drobniejsze interwencje, które można wykonać podczas zwykłej wizyty. Należą do nich m.in. oczyszczanie i opatrywanie ran, usuwanie kleszczy, płukanie gruczołów okołoodbytowych u psów, obcinanie przerośniętych pazurów czy sanacja (czyszczenie) uszu przy zapaleniu. Takie czynności nie wymagają długiej hospitalizacji i często po krótkiej wizycie zwierzak wraca do domu.
  • Chirurgia weterynaryjna – gdy konieczna jest poważniejsza interwencja, weterynarz (często chirurg weterynaryjny specjalizujący się w zabiegach) przeprowadza operacje. Mogą to być rutynowe zabiegi, takie jak sterylizacja suki czy kastracja kocura, które zapobiegają niekontrolowanemu rozmnażaniu i sprzyjają zdrowiu zwierzęcia (np. zmniejszając ryzyko nowotworów). To także operacje ratujące życie lub poprawiające jego komfort: usunięcie ciała obcego z przewodu pokarmowego (częsty problem, gdy pies zje zabawkę lub kamyk), operacja guza, chirurgia ortopedyczna (naprawa złamań kości, rekonstrukcja więzadeł w stawie kolanowym u psa z zerwanym więzadłem krzyżowym, stabilizacja kręgosłupa przy wypadnięciu dysku itp.). W klinice BemoVet wykonuje się na przykład zabiegi ortopedyczne stawu kolanowego nowoczesnymi metodami, operacje zwichnięć rzepek, leczenie złamań kości czy operacje kręgosłupa u zwierząt, a także operacje zerwanego więzadła – takie zaawansowane procedury wymagają dużej wiedzy i doświadczenia.
  • Opieka pooperacyjna i rehabilitacja – po poważnym zabiegu praca weterynarza się nie kończy. Trzeba zadbać o właściwe wybudzenie zwierzęcia z narkozy, kontrolę bólu (podawanie leków przeciwbólowych) oraz monitorowanie parametrów życiowych. Weterynarz lub technik weterynaryjny instruuje właściciela, jak opiekować się zwierzakiem w domu: jak czyścić ranę, kiedy przyjść na zdjęcie szwów, na co zwracać uwagę. Czasem zalecana jest także rehabilitacja – np. zabiegi fizjoterapeutyczne, masaże lub specjalne ćwiczenia, aby zwierzę szybciej wróciło do pełnej sprawności po złamaniu czy operacji ortopedycznej.

Wszystkie te działania mają jeden cel: przywrócić zdrowie i komfort życia naszego pupila. Nowoczesne lecznice weterynaryjne dysponują sprzętem i wiedzą, które jeszcze kilkanaście lat temu były rzadkością. Dzięki temu nawet skomplikowane przypadki – od ciężkich zakażeń, przez urazy wielonarządowe po wypadkach, po choroby nowotworowe – mogą być skutecznie leczone lub przynajmniej kontrolowane tak, by zwierzę żyło jak najdłużej i jak najwygodniej.

Specjalizacje w weterynarii

W medycynie ludzi mamy kardiologów, dermatologów, okulistów czy chirurgów ortopedów. Podobnie jest w weterynarii – lekarz weterynarii po ukończeniu studiów może rozwijać się w konkretnych dziedzinach, aby lepiej pomagać swoim pacjentom. Dlatego spotkamy weterynarzy o węższej specjalizacji, do których kieruje się zwierzę, gdy wymaga szczególnej opieki. Wśród najczęstszych specjalizacji weterynaryjnych warto wymienić:

  • Weterynarz internista – zajmuje się ogólną medycyną wewnętrzną zwierząt. To zwykle do internisty trafiamy najpierw z chorym pupilem. Internista ma szeroką wiedzę, diagnozuje i leczy choroby wielu układów (pokarmowego, oddechowego, moczowego itp.) i w razie potrzeby kieruje do innych specjalistów.
  • Weterynarz dermatolog – specjalista od chorób skóry i okrywy włosowej. Pomaga przy nawracających problemach skórnych, alergiach, pasożytach skórnych, chorobach uszu (często powiązanych z alergiami) czy wypadaniu sierści.
  • Weterynarz kardiolog – zajmuje się sercem i układem krążenia zwierząt. Wykonuje badania echa serca, EKG, diagnozuje wady wrodzone serca u młodych zwierząt i leczy nabytą niewydolność serca u starszych psów czy kotów.
  • Weterynarz ortopeda – specjalizuje się w układzie kostno-stawowym. Jeśli zwierzę kuleje, ma złamaną kość czy zerwane więzadło, ortopeda jest właściwą osobą do oceny i leczenia. Wykonuje on skomplikowane operacje naprawcze kości i stawów oraz prowadzi rehabilitację ortopedyczną.
  • Weterynarz okulista – zajmuje się chorobami oczu u zwierząt. Leczy zapalenia spojówek, owrzodzenia rogówki, koryguje wady powiek, a nawet przeprowadza operacje zaćmy u psów.
  • Weterynarz stomatolog – dba o zdrowie jamy ustnej. Zajmuje się usuwaniem kamienia nazębnego (często w znieczuleniu ogólnym u zwierząt), ekstrakcją chorych zębów, leczeniem stanów zapalnych dziąseł czy korektą zgryzu u gryzoni.
  • Weterynarz endokrynolog – specjalista od hormonów. Diagnozuje i leczy choroby takie jak cukrzyca, choroby tarczycy (niedoczynność u psów, nadczynność u kotów), choroba Cushinga (nadczynność kory nadnerczy) i inne zaburzenia hormonalne.
  • Weterynarz onkolog – zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem nowotworów u zwierząt. Plan leczenia onkologicznego może obejmować operacyjne usunięcie guzów, chemioterapię, a czasem radioterapię (choć ta ostatnia jest mniej dostępna w weterynarii). Onkolog pomaga też w opiece paliatywnej, gdy choroba jest nieuleczalna.
  • Specjalista zwierząt egzotycznych – nie każdy weterynarz zna się na chorobach gadów, ptaków czy małych ssaków typu królik, świnka morska, fretka. Dlatego istnieją lekarze wyspecjalizowani w leczeniu zwierząt innych niż pies i kot. Jeśli mamy papugę, żółwia lub chomika, warto udać się do weterynarza, który ma doświadczenie w leczeniu danego gatunku. W BemoVet przyjmuje lekarz zajmujący się również zwierzętami egzotycznymi i ptakami, co jest dużym udogodnieniem dla właścicieli tych niezwykłych pupili.

Dzięki istnieniu specjalizacji możemy mieć pewność, że nasz zwierzak otrzyma fachową pomoc nawet w nietypowych schorzeniach. Większe przychodnie weterynaryjne, takie jak BemoVet, zatrudniają kilku lekarzy o różnych specjalnościach, dzięki czemu na miejscu dostępne są konsultacje z kardiologiem, dermatologiem czy ortopedą bez konieczności szukania takich usług w innych placówkach.

Kiedy należy udać się z pupilem do weterynarza?

Wielu początkujących opiekunów zwierząt zastanawia się, kiedy powinni zabrać swojego podopiecznego do lekarza. Odpowiedź jest prosta: zawsze, gdy coś budzi niepokój w stanie zdrowia lub zachowaniu zwierzaka, a także regularnie w celach profilaktycznych. Oto najważniejsze sytuacje, w których wizyta u weterynarza jest wskazana:

  • Pierwsza wizyta ze szczeniakiem lub kociakiem  – gdy tylko nowe zwierzę pojawi się w naszym domu, warto jak najszybciej udać się do weterynarza. Lekarz oceni ogólny stan zdrowia malucha, wykluczy wady wrodzone czy obecność pasożytów, wprowadzi kalendarz szczepień i odpowie na nasze pytania dotyczące opieki.
  • Rutynowe badania kontrolne – dorosłe zwierzęta powinny odwiedzać weterynarza przynajmniej raz w roku na przegląd. Podczas takiej wizyty lekarz wykona badanie kliniczne, może zlecić podstawowe badania (np. krew, mocz), uaktualni szczepienia i omówi z nami samopoczucie oraz ewentualne zmiany w zachowaniu pupila. U starszych zwierząt kontrole powinny odbywać się nawet częściej – najlepiej co pół roku. Z wiekiem rośnie bowiem ryzyko wielu chorób. Wczesne wykrycie takich schorzeń znacznie ułatwia ich leczenie.
  • Niepokojące objawy – jeżeli nasz pupil wykazuje jakiekolwiek objawy choroby, nie warto zwlekać. Do weterynarza powinniśmy udać się m.in. gdy zwierzę:
    • nagle straci apetyt lub nie pije wody,
    • wymiotuje, ma biegunkę lub trudności z wypróżnianiem,
    • kaszle, kicha, ma duszności lub wydzielinę z nosa,
    • kuleje, odczuwa ból przy poruszaniu lub niechętnie wstaje,
    • drapie się intensywnie, ma zaczerwienioną skórę, wysypkę czy wyłysienia,
    • ma zaczerwienione oczy, mruży je lub pojawiła się wydzielina,
    • często pije i dużo oddaje moczu (może to być objaw cukrzycy lub choroby nerek),
    • zachowuje się nietypowo (jest apatyczne, chowa się, warczy bez powodu, wykazuje agresję lub nadmierną lękliwość, ma drgawki itp.).
  • Uraz lub wypadek – w sytuacji, gdy zwierzę spadło z wysokości, uderzył je samochód, pogryzło je inne zwierzę lub doznało innego urazu, konieczna jest natychmiastowa pomoc weterynaryjna. Nawet jeśli obrażenia nie są widoczne na pierwszy rzut oka, wewnętrzne urazy czy krwotoki mogą zagrażać życiu.
  • Ciąża, poród i opieka okołoporodowa – jeśli nasza suczka lub kotka spodziewa się potomstwa, weterynarz będzie prowadził ciążę, wykona USG w celu policzenia płodów, a w razie komplikacji przy porodzie udzieli pomocy (czasem konieczne jest cesarskie cięcie). Po narodzinach maluchów również warto zabrać je do lecznicy na kontrolę ich stanu zdrowia.
  • Zabiegi planowe – niektóre wizyty umawiamy z wyprzedzeniem na konkretne zabiegi, np. sterylizację/kastrację, usunięcie kamienia nazębnego czy szczepienie na wściekliznę. Weterynarz ustala termin i przekazuje zalecenia, jak przygotować zwierzę (np. być na czczo przed zabiegiem).
  • Wyjazdy i wyrabianie dokumentów – przed wyjazdem za granicę z psem czy kotem potrzebne jest świadectwo zdrowia i paszport dla zwierzęcia, a także aktualne szczepienie przeciwko wściekliźnie. Weterynarz wydaje odpowiednie dokumenty oraz wszczepia mikroczip, jeśli zwierzak go nie posiada (czipowanie zwierzęcia to wymóg przy wyrabianiu paszportu).
  • Problemy behawioralne – nawet w przypadku zaburzeń zachowania (np. lęk separacyjny, agresja, załatwianie się poza kuwetą u kota) warto najpierw skonsultować się z weterynarzem. Często podłoże takich problemów bywa medyczne (np. ból, zaburzenia hormonalne) albo weterynarz może polecić dobrego behawiorystę zwierzęcego.

Krótko mówiąc, z weterynarzem powinniśmy mieć stały kontakt przez cały okres życia naszego pupila. Regularne wizyty pozwalają wykryć choroby na wczesnym etapie, a szybka interwencja w nagłych przypadkach może uratować zwierzęciu życie. Warto też pamiętać, że wiele przychodni – w tym BemoVet – oferuje możliwość wizyt domowych. Jeśli zwierzę bardzo się stresuje transportem lub ze względów zdrowotnych nie może zostać łatwo przewiezione do lecznicy, lekarz weterynarii może dojechać do domu i tam udzielić podstawowej pomocy czy wykonać proste badania.

Weterynarz – partner w trosce o zdrowie zwierząt

Praca weterynarza jest pełna wyzwań, ale też przynosi ogromną satysfakcję. Dla właścicieli zwierząt dobry lekarz weterynarii staje się prawdziwym partnerem w trosce o zdrowie ich podopiecznych. To ktoś, komu powierzamy życie i samopoczucie istoty często traktowanej jak członek rodziny. Dlatego ważne jest, aby znaleźć zaufanego weterynarza i regularnie korzystać z jego wiedzy i doświadczenia.

Przychodnia weterynaryjna BemoVet powstała z myślą o zapewnieniu kompleksowej opieki medycznej zwierzętom. Dzięki zaangażowanemu zespołowi lekarzy różnych specjalności oraz nowoczesnemu wyposażeniu, jest w stanie pomóc w niemal każdej sytuacji – od profilaktycznej wizyty szczepiennej, przez zaawansowaną diagnostykę, po skomplikowane operacje chirurgiczne. Niezależnie od tego, czy jesteś opiekunem młodego szczeniaka, pełnego energii dorosłego kota, czy też starzejącego się ulubieńca wymagającego szczególnej troski, weterynarz służy swoją wiedzą, aby Twój pupil mógł cieszyć się dobrym zdrowiem.

Wizyta u weterynarza bywa stresująca dla zwierzęcia, ale odpowiednie podejście lekarza potrafi zdziałać cuda. Spokojny ton głosu, cierpliwość i delikatność sprawiają, że nawet zestresowany pies czy kot stopniowo się odpręża. W BemoVet każdy pacjent traktowany jest indywidualnie, a dobro zwierzęcia jest zawsze na pierwszym miejscu.

Weterynarz zajmuje się szerokim wachlarzem działań – od profilaktyki, przez diagnostykę, po leczenie różnych schorzeń – wszystko po to, by zapewnić naszym zwierzętom jak najlepszą opiekę. Korzystając z usług doświadczonego lekarza weterynarii, zyskujemy pewność, że zdrowie naszego pupila jest w dobrych rękach, a w razie potrzeby otrzymamy fachowe wsparcie i poradę.

Echokardiografia serca u psów i kotów – dlaczego warto zadbać o zdrowie serca swojego pupila?

Serce to jeden z najważniejszych narządów w organizmach naszych czworonożnych przyjaciół. Właściwa profilaktyka oraz wczesne wykrywanie problemów kardiologicznych mogą znacznie poprawić jakość życia Twojego zwierzaka, a także wydłużyć jego życie. W naszej klinice oferujemy badanie echokardiograficzne, które jest nieinwazyjną, bezbolesną metodą oceny pracy serca u psów i kotów.

Dlaczego profilaktyka kardiologiczna jest tak ważna?

Podobnie jak u ludzi, u zwierząt choroby serca mogą rozwijać się przez długi czas bez wyraźnych objawów. Wiele psów i kotów cierpi na choroby kardiologiczne, które przez długi okres mogą pozostać niezauważone, aż do momentu, kiedy stan zdrowia zwierzęcia zaczyna się gwałtownie pogarszać. Regularne badania serca pozwalają na wczesne wykrycie zmian, co umożliwia wdrożenie odpowiedniego leczenia na wczesnym etapie i zapobieganie poważniejszym komplikacjom.

Rodzaje badań serca u zwierząt

W zależności od potrzeb i stanu zdrowia Twojego zwierzęcia, w klinikach weterynaryjnych przeprowadza się różne badania serca, które pozwalają na ocenę jego funkcjonowania. Do najczęściej stosowanych należą:

  • EKG (elektrokardiografia): badanie, które rejestruje elektryczną aktywność serca, pozwalając na diagnozowanie arytmii i innych zaburzeń rytmu serca.
  • Echokardiografia (USG serca): bardziej zaawansowane badanie, które umożliwia ocenę budowy serca, grubości mięśnia sercowego, funkcji zastawek oraz przepływu krwi. To badanie jest niezwykle precyzyjne i pozwala na dokładną diagnozę.
  • RTG klatki piersiowej: To badanie pozwala nam ocenić zarówno rozmiar, jak i kształt serca, a także stan płuc i naczyń krwionośnych, co jest kluczowe w diagnozowaniu chorób kardiologicznych.
  • Badanie holterowskie: To całodobowy zapis aktywności elektrycznej serca, który umożliwia wychwycenie nieregularnych rytmów, często niewidocznych podczas krótkotrwałego badania EKG.
  • Badanie krwi na poziom troponiny: Podniesiony poziom troponiny we krwi wskazuje na uszkodzenie mięśnia sercowego. Dzięki temu badaniu możemy wykryć niedawne problemy z sercem, takie jak zawał.

Jak przebiega echokardiografia serca?

Echokardiografia to badanie obrazowe, które nie wymaga żadnej interwencji chirurgicznej ani znieczulenia ogólnego. Zwierzę podczas badania musi być ułożone na boku, co umożliwia uzyskanie jak najdokładniejszych wyników. Cały proces jest bezbolesny i trwa około 20-30 minut. Ważne jest, aby poinformować nas z wyprzedzeniem, jeśli Twój pupil ma problem z leżeniem na boku. Dzięki temu możemy odpowiednio przygotować się do badania, aby zapewnić zwierzęciu jak największy komfort.

Które rasy psów i kotów są bardziej narażone na problemy kardiologiczne?

Niektóre rasy psów i kotów mają zwiększoną predyspozycję do chorób serca. Wśród psów są to przede wszystkim rasy małe i średnie, takie jak:

  • Cavalier King Charles Spaniel, Maltańczyki, Yorki, Mini Pudle: szczególnie narażone na degenerację zastawek serca (endokardioza)
  • Bulldogi: często cierpią na wrodzone wady serca.
  • Jamniki: mogą mieć problemy z kardiomiopatią.
  • Dobermany: często chorują na kardiomiopatię rozstrzeniową (DCM).

W przypadku kotów na choroby serca, takie jak kardiomiopatia przerostowa (HCM), bardziej narażone są:

  • Kot Maine Coon
  • Kot brytyjski krótkowłosy
  • Kot perski
  • Kot Sfinks i Syjamski

U tych ras regularne badania kardiologiczne są kluczowe, ponieważ wcześnie wykryte problemy mogą być skutecznie monitorowane i leczone.

Jeśli zauważysz u swojego psa lub kota objawy takie jak duszność, kaszel, nietolerancja wysiłku czy omdlenia, warto jak najszybciej umówić wizytę u weterynarza. Regularne badania kardiologiczne, w tym echokardiografia, mogą znacząco poprawić jakość życia Twojego pupila i pomóc w zapobieganiu poważniejszym chorobom serca. Pamiętaj, że profilaktyka jest kluczem do długiego i zdrowego życia Twojego zwierzaka. Zapraszamy do naszej przychodni na bezpieczne i komfortowe badania serca!

Czym zajmuje się technik weterynaryjny?

Czym zajmuje się technik weterynaryjny

Technikami weterynarii nie zostają osoby przypadkowe. Miłość i szacunek do zwierząt są warunkiem koniecznym, przy jednoczesnym zachowaniu krytycznego i diagnostycznego myślenia. Wytrzymałość fizyczna i odporność psychiczna, pomagają im mierzyć się z wielogodzinnym dniem pracy i ekspozycją na stres. Nagrodą jest zawsze wdzięczność uwolnionego od cierpienia zwierzęcia.

  • Technik weterynarii to prawa ręka lekarza weterynarii. Jest odpowiednikiem dyplomowanej pielęgniarki w medycynie człowieka.
  • Technicy to asy z rękawa w wielu specjalizacjach. Asystują przy zabiegach chirurgicznych, stomatologicznych i ortopedycznych. Pomagają przy wizytach u lekarzy specjalistów i internistów. Rejestrują historię choroby, wykonują prześwietlenia, podają leki.
  •  Technicy nie stawiają samodzielnie diagnoz i nie przepisują leków, ale zakres ich obowiązków i tak przyprawia o zawrót głowy!

Bezpieczny królik to zdrowy królik

Bezpieczny królik to zdrowy królik
Szczepienia są kluczowym elementem profilaktyki, pomagają zapobiegać groźnym chorobom oraz chronić zdrowie królików.
 
Oto najważniejsze z chorób:
  • Myksomatoza – bardzo zaraźliwa choroba wirusowa, przenoszona przez owady krwiopijne (m.in. komary), która, w najgorszym wypadku, nieleczona prowadzi do śmierci zwierzęcia! Ta możliwość jednak występuje bardzo rzadko, a dużo częściej spotykamy łagodniejsze formy myksomatozy. Zwierzęta wówczas mają opuchliznę okolic oczu, uszu oraz narządów rozrodczych, ciężki oddech, śluzowo-ropny wypływ z nosa, a także strupy na uszach, gonadach czy w okolicach nozdrzy.
  • Pomór królików typu I oraz typu II (ang. Rabbit Hemorrhagic Disease; RHD) – inna wirusowa choroba, która powoduje nagłe zgony zwierząt bez wcześniejszych objawów w nadostrej formie. Jest niezwykle zaraźliwa i może rozprzestrzeniać się poprzez kontakt z zakażonymi zwierzętami lub ich wydzielinami oraz przez owady krwiopijne takie jak komary czy kleszcze. Króliki chorujące na formy ostre lub podostre pomoru miewają zaburzenia neurologiczne, tj. niezborność kończyn czy chwiejny chód, a także duszności oraz pienisty wypływ z nosa.
W cieniu powyższych faktów, nie warto zatem odkładać szczepienia królika na później, a w obecnych czasach również i pora roku nie ma znaczenia, bowiem owady krwiopijne będące głównym czynnikiem przenoszącym wirusy, potrafią być aktywne kiedy tylko zrobi się nieco cieplej, a to jest możliwe również zimą.
 
Zalecamy zatem szczepienia ochronne zabezpieczające zwierzęta przed chorobami, które można wykonać już od 5 tyg. życia królika. Jak podają producenci szczepionek pełnię odporności uzyskuje się po 3 tygodniach od dnia szczepienia, a szczepienie przypominające należy wykonać po roku.
 
Jak przygotować króliczego podopiecznego do szczepienia?
  • zadbajmy o to, żeby był zdrowy i nie prezentował żadnych niepokojących objawów
  • przynieśmy na wizytę próbkę kału do badania parazytologicznego (kilka bobków z każdego dnia zbieranych przez 3 dni do pojemnika z wilgotną ściółką np. namoczonym wacikiem)
  • przewozimy w odpowiednio zabezpieczonym, do tego celu dedykowanym, transporterze.