Szczepienia dla kotów

Szczepienia kotów są jednym z najważniejszych elementów profilaktyki zdrowotnej każdego mruczka. Dzięki nim chronimy nasze zwierzęta przed poważnymi chorobami zakaźnymi, które mogą zagrażać ich życiu. Właściciele kotów, zwłaszcza początkujący, często zadają sobie pytania: kiedy należy zaszczepić kota, przeciw jakim chorobom i czy szczepienia są bezpieczne? 

Dlaczego szczepienia kotów są ważne?

Każdy odpowiedzialny opiekun kota pragnie zapewnić mu długie i zdrowe życie. Profilaktyka w postaci szczepień odgrywa w tym ogromnie ważną rolę – lepiej zapobiegać chorobom, niż później je leczyć. Kocięta po narodzinach otrzymują wprawdzie od matki pewien poziom przeciwciał, ale ta naturalna odporność utrzymuje się tylko przez kilka pierwszych tygodni życia. Później młody organizm staje się podatny na różne patogeny obecne w środowisku. Wirusy i bakterie powodujące kocie choroby zakaźne są niestety powszechne – mogą znajdować się w ślinie innych kotów, odchodach, a nawet na przedmiotach czy naszych ubraniach. Niektóre z tych chorób przebiegają bardzo ciężko, a u młodych kociąt czy osłabionych dorosłych kończą się śmiercią. Szczepienie kota to najskuteczniejszy sposób, aby uodpornić go na te zagrożenia.

Regularne szczepienia chronią nie tylko indywidualnego pupila, ale także całą kocią populację. Dzięki nim zapobiegamy wybuchom epidemii groźnych chorób. Co ważne, niektóre kocie choroby są zoonozy, co oznacza, że mogą przenieść się na człowieka (najbardziej znanym przykładem jest wścieklizna). Dbając o szczepienia kota, chronisz więc także siebie i swoją rodzinę. Weterynarze podkreślają, że szczepiony kot ma zdecydowanie większą szansę na długie, zdrowe życie – nawet jeśli zachoruje, to przebieg infekcji jest zwykle łagodniejszy niż u osobnika nieszczepionego.

Czy trzeba szczepić kota niewychodzącego?

Wielu opiekunów zastanawia się, czy kot niewychodzący – czyli taki, który żyje wyłącznie w domu – również wymaga szczepień. Przecież nie ma kontaktu z obcymi zwierzętami ani ze światem zewnętrznym, więc ryzyko wydaje się minimalne. Rzeczywistość jednak pokazuje, że nawet typowo domowego mruczka warto szczepić. Dlaczego? Po pierwsze, część wirusów potrafi przedostać się do mieszkania na naszych butach czy ubraniach. Przykładowo wirus panleukopenii (kociego tyfusu) jest bardzo odporny i może przetrwać w środowisku miesiącami – człowiek może nieświadomie przynieść go do domu. Po drugie, nigdy nie możemy wykluczyć, że kot przypadkiem wydostanie się na zewnątrz (ucieknie przez drzwi lub okno) lub że dojdzie do kontaktu z innym zwierzęciem (choćby podczas wizyty u weterynarza). Szczepienia kotów niewychodzących są zatem zalecane, choć ich częstotliwość bywa mniejsza niż u kotów wychodzących.

W Polsce prawo nie nakłada ogólnego obowiązku szczepienia kotów (wyjątkiem mogą być lokalne przepisy w przypadku zagrożenia wścieklizną na danym obszarze). Mimo braku takiego wymogu prawnego, lekarze weterynarii zgodnie rekomendują szczepienie również kotów niewychodzących. Zapewnia to ochronę na wypadek niespodziewanej ekspozycji na wirusy. Jeśli planujesz wyjazd z kotem za granicę lub oddanie go pod opiekę hotelu dla zwierząt, szczepienia (w tym przeciw wściekliźnie) stają się koniecznością. Krótko mówiąc – bez względu na tryb życia Twojego pupila, warto zadbać o jego odporność poprzez szczepienia.

Na co szczepi się koty?

Istnieje kilka poważnych chorób zakaźnych kotów, przed którymi chronią dostępne szczepionki. Dzielimy je na szczepienia podstawowe (zalecane dla każdego kota) oraz szczepienia dodatkowe (podawane w zależności od stylu życia i ryzyka danego osobnika). Do podstawowego zestawu należą trzy najbardziej niebezpieczne wirusy kocie oraz wścieklizna. Opcjonalne szczepienia obejmują m.in. choroby takie jak białaczka kotów czy chlamydioza. Poniżej omawiamy najważniejsze choroby, przeciw którym można zaszczepić Twojego pupila:

Szczepienia podstawowe – najważniejsze choroby:

• Panleukopenia kotów (tyfus koci) – Bardzo groźna choroba wirusowa atakująca układ pokarmowy i odpornościowy. Powoduje wysoką gorączkę, ciężkie wymioty, krwawe biegunki i skrajne osłabienie organizmu. U młodych kociąt śmiertelność panleukopenii jest bardzo wysoka. Wirus panleukopenii długo utrzymuje się w środowisku i łatwo się rozprzestrzenia. Leczenie chorego kota jest trudne i często nieskuteczne, dlatego zapobieganie poprzez szczepienie jest absolutnie niezbędne.
• Wirusowe zakażenia dróg oddechowych (koci katar) – Pod tą potoczną nazwą kryją się głównie dwa wirusy: herpeswiroza (FHV-1) i kaliciwiroza (FCV). Oba atakują układ oddechowy i spojówki oczu. Herpeswiroza, zwana też wirusowym zapaleniem nosa i tchawicy, wywołuje u kota silny katar, kichanie, zapalenie spojówek, owrzodzenia rogówki oraz osłabienie. Choroba ta może nawracać, ponieważ wirus opryszczki pozostaje w uśpieniu w organizmie i uaktywnia się przy spadku odporności. Z kolei kaliciwiroza również powoduje kichanie i wypływ z nosa, a ponadto często owrzodzenia w jamie ustnej (np. na języku), zapalenie dziąseł, gorączkę i osłabienie. Niektóre szczepy kaliciwirusa mogą prowadzić do kulawizn, zapalenia stawów czy uszkodzeń narządów wewnętrznych. Koci katar bywa szczególnie niebezpieczny dla kociąt – nieleczony może skończyć się śmiercią malucha. Na szczęście szczepionki znacząco zmniejszają ryzyko zachorowania, a w przypadku infekcji łagodzą jej przebieg.
• Wścieklizna – Śmiertelna choroba wirusowa układu nerwowego, na którą wrażliwi są zarówno zwierzęta, jak i ludzie. Wirus wścieklizny przenosi się najczęściej przez pogryzienie (ślina zakażonego zwierzęcia). Dla kota kontakt z chorym nietoperzem lub lisem stanowi śmiertelne niebezpieczeństwo – po wystąpieniu objawów wścieklizna jest nieuleczalna i zawsze kończy się zgonem. Polska jest krajem, w którym wirus wścieklizny wciąż krąży w populacji dzikich zwierząt (głównie wśród lisów i nietoperzy), dlatego tak ważna jest profilaktyka. Szczepienie przeciwko wściekliźnie zaleca się wszystkim kotom wychodzącym. W niektórych regionach kraju, gdzie stwierdzono przypadki wścieklizny, wprowadzono nawet obowiązek szczepienia kotów (dotyczy to np. części Mazowsza w ostatnich latach). Nawet jeśli Twój kot nie opuszcza mieszkania, warto go zaszczepić na wściekliznę przynajmniej raz na kilka lat – zapewni to ochronę w razie niespodziewanego kontaktu z wirusem. Chroniąc kota przed wścieklizną, chronisz też siebie i domowników, ponieważ ta choroba stanowi zagrożenie również dla ludzi.

Szczepienia dodatkowe – pozostałe choroby:

• Białaczka kotów (FeLV) – To groźna wirusowa choroba immunosupresyjna, na którą narażone są szczególnie koty wychodzące oraz żyjące w większych skupiskach (schroniska, hodowle, domy z wieloma kotami). Wirus FeLV przenosi się przez bliski kontakt między kotami (np. poprzez ślinę, wspólne miski, wzajemną pielęgnację, a także krycie czy ugryzienia). Powoduje stopniowe wyniszczenie układu odpornościowego zwierzęcia, przez co taki kot łatwo zapada na różne infekcje i trudniej się z nich leczy. Białaczka często prowadzi też do rozwoju nowotworów (stąd nazwa). Niestety, nie istnieje skuteczne leczenie zakażenia FeLV – większość kotów przewlekle zakażonych umiera w ciągu kilku lat. Dlatego koty narażone na kontakt z wirusem białaczki koniecznie powinny być zaszczepione. Szczepionka znacząco zmniejsza ryzyko zakażenia tą śmiertelną chorobą. Kocięta wychodzące lub mieszkające z innymi kotami zwykle otrzymują serię szczepień na FeLV już w pierwszym roku życia.
• Chlamydioza kotów – Choroba wywoływana przez bakterię Chlamydophila felis, najczęściej dotyka układ oddechowy i oczy. Objawia się przewlekłym zapaleniem spojówek, łzawieniem, kichaniem, a czasem także infekcjami dróg oddechowych. U kotek hodowlanych chlamydioza może powodować problemy z rozrodem (poronienia, rodzenie martwych kociąt). Szczepienie przeciw chlamydiozie nie jest rutynowe dla każdego mruczka, ale zaleca się je w hodowlach rasowych, schroniskach lub domach tymczasowych, gdzie odnotowano przypadki tej choroby. W takich warunkach bakteria łatwo przenosi się pomiędzy wieloma zwierzętami, a szczepionka pomaga ograniczyć ryzyko i złagodzić przebieg ewentualnej infekcji.
• Inne opcjonalne szczepienia – W niektórych krajach dostępna jest także szczepionka przeciwko wirusowi niedoboru immunologicznego kotów (FIV, koci AIDS). Stosuje się ją rzadko, głównie u kotów wysokiego ryzyka, i nie jest ona powszechna w rutynowej praktyce weterynaryjnej w Polsce. Ponadto, istnieją szczepionki zapobiegające zakażeniom bakteriami Bordetella bronchiseptica (powodującymi choroby układu oddechowego, tzw. kaszel kenelowy przenoszony sporadycznie też na koty) czy pierwotniakiem Giardia (wywołującym problemy żołądkowo-jelitowe). Te preparaty również należą do rzadkości i są stosowane jedynie w szczególnych sytuacjach. Dla przeciętnego kota niewychodzącego nie ma potrzeby rozważania tych szczepień.

Kiedy szczepić kota? Kalendarz szczepień

Ustalenie właściwego harmonogramu szczepień jest bardzo ważne, aby zapewnić kotu skuteczną ochronę. Kalendarz szczepień kota zależy od jego wieku, pochodzenia oraz trybu życia. Inny będzie dla kocięcia, które dopiero przyszło na świat, a inny dla dorosłego kota, który wcześniej nie był szczepiony. Poniżej przedstawiamy ogólne wytyczne odnośnie terminów szczepień, które następnie lekarz weterynarii indywidualnie dopasuje do Twojego pupila.

Pierwsze szczepienia kociąt

Największą wrażliwość na choroby zakaźne mają młode kocięta, dlatego ich program szczepień rozpoczyna się już we wczesnym wieku. Pierwsze szczepienie podstawowe zwykle wykonuje się około 8. tygodnia życia kociaka. W szczególnych przypadkach (np. gdy kocię nie miało kontaktu z mlekiem matki i nie otrzymało od niej przeciwciał) weterynarz może zacząć szczepienia nawet wcześniej – już w 6. tygodniu życia. Standardowo jednak 7-8 tydzień to odpowiedni moment na start profilaktyki.

Pierwsza podawana szczepionka dla malucha to tzw. szczepionka 3-składnikowa (tzw. TRI lub Tricat), która uodparnia na trzy podstawowe wirusy: panleukopenię, herpeswirozę i kaliciwirozę. Po tej pierwszej dawce układ immunologiczny kociaka zaczyna wytwarzać przeciwciała, ale dla pełnej i długotrwałej ochrony konieczne jest podanie kolejnych dawek w odpowiednich odstępach czasu. Następne szczepienie wykonuje się po około 3-4 tygodniach od pierwszego – zazwyczaj w 12. tygodniu życia kotka. Jest to ponowne podanie szczepionki na te same choroby (tzw. dawka przypominająca, utrwalająca odporność). Często zaleca się również trzecią dawkę szczepienia podstawowego mniej więcej w 16. tygodniu życia, zwłaszcza jeżeli pierwsza dawka była podana bardzo wcześnie (w 6-7 tygodniu). Ma to na celu zapewnienie, że ochrona utrzyma się mimo zanikania przeciwciał matczynych.

Około 12. tygodnia życia przychodzi także czas na pierwsze szczepienie przeciwko wściekliźnie. Zgodnie z przepisami i zaleceniami, kot może otrzymać szczepionkę na wściekliznę najwcześniej w wieku trzech miesięcy. Często łączy się tę wizytę z podaniem kolejnej dawki szczepionki wirusowej – kociak dostaje wtedy dwa zastrzyki (jeden na choroby kocie, drugi na wściekliznę). Niektóre gabinety preferują rozdzielenie tych szczepień na osobne wizyty (np. w odstępie tygodnia), by nie obciążać organizmu naraz zbyt wieloma antygenami – obie metody są praktykowane i bezpieczne, decyzję pozostawia się weterynarzowi oraz opiekunowi.

Jeśli chodzi o szczepienia dodatkowe u kociąt, to zwykle rozpoczyna się je nie wcześniej niż po ukończeniu 8-9 tygodni. Przykładowo, jeśli planujemy zaszczepić kotka przeciw białaczce (FeLV), pierwszą dawkę podaje się często podczas tej samej wizyty co pierwszą szczepionkę podstawową (8 tydzień), a drugą dawkę FeLV po 3-4 tygodniach (w 12 tygodniu). Szczepienie przeciw chlamydiozie bywa zalecane w hodowlach – pierwsza dawka około 9 tygodnia, kolejna po miesiącu. Te wszystkie decyzje podejmuje lekarz na podstawie stylu życia kocięcia i ryzyka kontaktu z daną chorobą.

Podsumowując, przeciętny kociak do ukończenia 4. miesiąca życia odbędzie 2-3 wizyty szczepienne obejmujące podstawowe choroby, a dodatkowo otrzyma szczepienie na wściekliznę (oraz ewentualnie FeLV, jeśli jest wskazane). Po tym cyklu maluch zyskuje odporność, którą trzeba będzie podtrzymać w przyszłości szczepieniami przypominającymi.

Szczepienia dorosłego kota

Gdy kot osiągnie około roku, nadchodzi pora na ważne szczepienie przypominające. Mniej więcej 12 miesięcy po ostatniej dawce z kocięctwa należy podać kolejny zastrzyk przeciw chorobom wirusowym (panleukopenia, herpes, kalici) oraz powtórzyć szczepienie na wściekliznę. Ta roczna dawka przypominająca jest bardzo istotna – “odświeża” pamięć układu odpornościowego i zapewnia przedłużenie ochrony na kolejne lata.

W dalszym dorosłym życiu kot powinien otrzymywać regularne szczepienia przypominające. Ich częstotliwość może się różnić w zależności od typu szczepionki i stylu życia zwierzęcia. Tradycyjnie wiele osób szczepi swoje koty co roku podczas rutynowej kontroli u weterynarza – jest to dobra praktyka szczególnie dla kotów wychodzących, narażonych na ciągły kontakt z patogenami. Współczesne wytyczne weterynaryjne dopuszczają wydłużenie przerw między niektórymi szczepieniami (np. przeciw panleukopenii, herpeswirozie i kaliciwirozie) do 2 lub nawet 3 lat, jeśli kot ma niskie ryzyko zachorowania i otrzymał pełny cykl szczepień wcześniej. Decyzję zawsze podejmuje lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę stan zdrowia i tryb życia pupila. Natomiast wściekliznę u kotów wychodzących zaleca się w Polsce szczepić co roku, ze względu na przepisy i bezpieczeństwo publiczne. Kot niewychodzący, który nie ma kontaktu z innymi zwierzętami, może otrzymywać szczepienie przeciw wściekliźnie rzadziej (np. co 2-3 lata), choć nie ma przeciwwskazań, by robić to corocznie.

Jeżeli dorosły kot nie był wcześniej w ogóle szczepiony (np. został przygarnięty jako kilkuletni kot bez udokumentowanych szczepień), warto jak najszybciej nadrobić zaległości. W takim przypadku weterynarz zwykle zaproponuje podanie dwóch dawek podstawowej szczepionki w odstępie ok. 3-4 tygodni, aby pobudzić układ odpornościowy podobnie jak u kociaka. Po roku od drugiej dawki należy podać szczepienie przypominające, a następnie kontynuować już rutynowy cykl co 1-3 lata. Nawet u starszego, dojrzałego kota nigdy nie jest za późno na rozpoczęcie profilaktyki – lepiej zabezpieczyć go przed chorobą niż ryzykować poważne powikłania przy ewentualnym zachorowaniu.

Jak przygotować kota do szczepienia i jak przebiega wizyta?

Szczepienie kota jest prostym zabiegiem, ale warto odpowiednio się do niego przygotować, by przebiegło sprawnie i bez stresu. Przede wszystkim szczepiony powinien być kot zdrowy. Przed planowaną wizytą obserwuj swojego pupila – jeśli zauważysz objawy takie jak kichanie, wyciek z nosa czy oczu, wymioty, biegunka, brak apetytu lub ogólne osowienie, poinformuj o nich lekarza. Niekiedy w razie podejrzenia infekcji szczepienie trzeba przesunąć na później, aż kot wyzdrowieje. Podanie szczepionki choremu czy osłabionemu zwierzęciu może nie wywołać prawidłowej odpowiedzi immunologicznej, a w skrajnym przypadku pogorszyć stan zdrowia, dlatego ostrożność jest kluczowa.

Dobrym zwyczajem jest odrobaczenie kota na około 1-2 tygodnie przed pierwszym szczepieniem (i regularne odrobaczanie co kilka miesięcy). Pasożyty wewnętrzne, takie jak glisty czy tasiemce, potrafią osłabiać organizm i modulować odporność, więc warto upewnić się, że nasz pupil nie ma “lokatorów na gapę” przed podaniem szczepionki. Wiele kociąt nabywa pasożyty od matki, dlatego weterynarze często rutynowo zalecają podanie środka na odrobaczenie przed rozpoczęciem cyklu szczepień.

Przed wyjściem z kotem do przychodni upewnij się, że masz odpowiednio zabezpieczony transporter. Kot powinien podróżować w wygodnej, zamykanej klatce lub torbie transportowej – to gwarantuje jego bezpieczeństwo i komfort. Dobrze jest wcześniej oswoić zwierzę z transporterem, by nie kojarzył się wyłącznie z nieprzyjemnym wydarzeniem. Na wizytę zabierz książeczkę zdrowia kota (jeśli już ją posiada), w której odnotowywane są wszystkie podane szczepienia.

W gabinecie weterynaryjnym lekarz najpierw przeprowadzi krótki przegląd stanu zdrowia pupila. Osłucha kota stetoskopem, sprawdzi jego węzły chłonne, zmierzy temperaturę ciała, zajrzy do pyszczka i oceni ogólną kondycję. To standardowa procedura przed każdym szczepieniem – ma na celu potwierdzenie, że zwierzak jest zdrowy i może bezpiecznie otrzymać szczepionkę. Jeśli wszystko jest w porządku, lekarz przygotuje odpowiednią szczepionkę. Większość kocich szczepionek podaje się podskórnie, najczęściej w okolicy karku lub łopatki. Zastrzyk wykonuje się cienką igłą – trwa to dosłownie chwilę i z reguły jest dobrze tolerowane przez zwierzę. Niektóre koty nawet nie zauważają momentu ukłucia, inne mogą lekko zareagować (drgnąć czy miauknąć), ale ból jest minimalny i krótkotrwały.

Po podaniu szczepionki weterynarz odnotuje ten fakt w książeczce zdrowia lub paszporcie kota, wpisując datę oraz rodzaj preparatu. Otrzymasz również informację, kiedy przyjść na kolejne szczepienie. Wielu lekarzy zaleca, aby po szczepieniu jeszcze przez kilkanaście minut pozostać z kotem w poczekalni lub okolicach przychodni. To środek ostrożności na wypadek bardzo rzadkiej reakcji alergicznej – jeśli miałaby wystąpić silna reakcja (np. gwałtowna opuchlizna pyska, problemy z oddychaniem), stanie się to zwykle w ciągu kilkunastu minut od zastrzyku. W przychodni od razu uzyskasz pomoc. Jednak podkreślmy: takie powikłania zdarzają się niezwykle rzadko, a standardowe szczepienie kończy się po prostu wpisem do książeczki i spokojnym powrotem do domu.

Po szczepieniu Twój kot może być przez dzień lub dwa nieco osowiały lub mniej aktywny – to normalna reakcja organizmu, który buduje odporność. Czasem w miejscu wkłucia pojawia się niewielki obrzęk lub tkliwość – zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Zapewnij pupilowi spokój, ciepłe posłanie i świeżą wodę. Unikaj stresujących bodźców w pierwszej dobie po szczepieniu; jeśli kot nie ma ochoty się bawić, nie zmuszaj go. Obserwuj, czy je z apetytem i załatwia się normalnie. Gdyby pojawiły się jakiekolwiek niepokojące objawy (np. wymioty, biegunka, znaczna apatia, obrzęk pyska), niezwłocznie skontaktuj się z weterynarzem – takie reakcje są rzadkie, ale wymagają konsultacji.

Przychodnia BemoVet stara się maksymalnie ułatwić profilaktykę swoim pacjentom. Jeśli Twój kot wyjątkowo stresuje się wizytami w gabinecie, warto rozważyć skorzystanie z usługi wizyty domowej. Lekarz weterynarii z BemoVet może przyjechać do Twojego domu i zaszczepić kota w znanym mu otoczeniu. To wygodne rozwiązanie dla opiekuna i mniej traumatyczne dla zwierzęcia, które nie musi opuszczać bezpiecznej przestrzeni. Niezależnie jednak od miejsca, bardzo ważne jest to, by regularnie realizować zalecone szczepienia i prowadzić z weterynarzem kalendarz profilaktyki.

Ile kosztuje szczepienie kota?

Koszt szczepienia kota jest niewielki w porównaniu z wydatkami, jakie ponieślibyśmy na leczenie ciężkiej choroby czy hospitalizację pupila. Ceny mogą się różnić w zależności od lecznicy i regionu kraju, ale orientacyjnie podstawowe szczepienie kotów przeciw chorobom wirusowym to wydatek rzędu kilkudziesięciu złotych. Szczepionka skojarzona (na panleukopenię, kaliciwirozę i herpeswirozę) kosztuje około 100 zł w większości klinik. Szczepienie przeciw wściekliźnie zwykle jest nieco tańsze (około 30-50 zł). Jeśli decydujemy się na dodatkowe szczepienia, np. przeciw białaczce kotów, za każdą dawkę zapłacimy podobnie jak za szczepionkę podstawową. W praktyce, pełen pakiet pierwszych szczepień kociaka (kilka wizyt z kilkoma zastrzykami) może kosztować w sumie około 150-200 zł. Oczywiście ceny te mogą być wyższe w dużych miastach czy nowoczesnych klinikach, ale nadal mieszczą się w rozsądnym zakresie.

Wiele lecznic oferuje pakiety profilaktyczne lub zniżki dla młodych zwierząt, co dodatkowo obniża koszty szczepień. Warto pamiętać, że inwestycja w szczepienie zwraca się w postaci zdrowego, pełnego energii pupila. Dla porównania – leczenie kota chorego na panleukopenię czy białaczkę, o ile w ogóle możliwe, generuje wielokrotnie wyższe koszty i nie daje gwarancji sukcesu. Tymczasem wydatek rzędu kilkudziesięciu złotych na zastrzyk potrafi uchronić naszego mruczka przed cierpieniem i uratować mu życie. Z punktu widzenia zarówno ekonomii, jak i dobrostanu zwierzęcia, szczepienia są zatem najlepszą decyzją, jaką możemy podjąć.

Czy szczepionki dla kotów są bezpieczne?

Nowoczesne szczepionki weterynaryjne przechodzą rygorystyczne badania jakości i bezpieczeństwa, zanim trafią do użytku. Reakcje niepożądane u zaszczepionych kotów należą do rzadkości, a korzyści płynące z ochrony przed śmiertelnymi chorobami są nieporównanie większe niż minimalne ryzyko efektów ubocznych. Większość kotów znosi szczepienia bardzo dobrze. Tak jak wspomniano wyżej, najczęściej obserwowanym objawem poszczepiennym bywa krótkotrwałe osłabienie czy senność zwierzaka w ciągu doby po zastrzyku. Czasami pojawia się niewielki guzek lub bolesność w miejscu ukłucia – zwykle znika samo po kilku dniach i nie wymaga interwencji.

Poważne powikłania poszczepienne zdarzają się niezwykle rzadko. Możliwa jest reakcja alergiczna na składnik szczepionki – może objawiać się obrzękiem pyska, pokrzywką na skórze, ślinotokiem czy trudnościami w oddychaniu tuż po podaniu preparatu. Takie ostre reakcje anafilaktyczne to kazuistyka (pojedyncze przypadki), ale lekarze są na nie przygotowani. Dlatego, jak wspomnieliśmy, warto chwilę po szczepieniu pozostać w lecznicy, by w razie czego szybko pomóc kotu. Dzięki temu ryzyko trwałego uszczerbku na zdrowiu jest minimalne. Wiele osób obawia się, czy samo wprowadzenie “zarazków” do organizmu pupila nie wywoła choroby – otóż nie, szczepionki zawierają tylko osłabione lub inaktywowane drobnoustroje albo fragmenty ich struktur, które nie są w stanie wywołać pełnoobjawowej choroby. One jedynie stymulują układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał i “nauczenia się” wroga, dzięki czemu przy realnym kontakcie z wirusem czy bakterią organizm kota szybko zareaguje obroną.

Na przestrzeni lat krążyło sporo mitów na temat szczepionek, jednak przygniatająca większość z nich nie ma potwierdzenia naukowego. Faktem jest, że niektóre koty mogą nigdy nie zachorować mimo braku szczepień – mają szczęście nie zetknąć się z patogenami. Nie sposób jednak tego zagwarantować. Decydując się na brak szczepienia, podejmujemy ogromne ryzyko, któremu łatwo zapobiec. Dlatego środowisko weterynaryjne jednogłośnie stoi na stanowisku, że szczepienia kotów są bezpieczne i potrzebne. Stosowanie się do zaleceń lekarza, szczepienie zdrowych zwierząt i przestrzeganie terminów dawek sprawia, że ryzyko powikłań ograniczamy do minimum, a zyskujemy bezcenną ochronę życia i zdrowia naszego pupila.

Zapewnienie kotu pełnej opieki profilaktycznej to podstawa odpowiedzialnego właścicielstwa. Szczepienia dla kotów stanowią ważny element tej opieki – dzięki nim Twój mruczek może cieszyć się życiem wolnym od wielu groźnych chorób. W Przychodni Weterynaryjnej BemoVet na warszawskim Bemowie każdego dnia pomagamy opiekunom w dbaniu o ich zwierzęta, oferując m.in. indywidualnie dopasowane programy szczepień. Nasi lekarze dokładnie wyjaśnią Ci, jakie szczepienia są potrzebne Twojemu kotu i kiedy należy je podać. Pamiętaj, że troska o zdrowie pupila dziś zaowocuje jego dobrą kondycją w przyszłości. Nie zwlekaj – porozmawiaj z weterynarzem o szczepieniach i zadbaj o swojego kota już teraz, abyście mogli wspólnie cieszyć się długimi latami wspaniałej przyjaźni.